Menu

Winnaars hebben het niet koud.

Het is zondagochtend en de regen tikt tegen het slaapkamerraam. Dit wordt weer zon dag waar je niet echt op zit te wachten.  Buienradar voorspelt voor de hele ochtend regen bij een temperatuur van 2 graden.  Het recept voor kou lijden en zoeken naar weggespoelde vossenrit pijlen. Mijn humeur wordt er niet beter op. Met frisse tegenzin hijs ik me uit bed en werk een ontbijtje naar binnen.  De trainingsarbeid van afgelopen week liet ook al te wensen over.  Één keer een uurtje op de tacx en één keer een rondje Zoetermeer.  Wat een prut week.  Maar goed, niet zeuren Johan.  Jij moet zo nodig top-10 rijden dit seizoen dus dan moet je aan de bak. Weer of geen weer.

De opkomst bij Velo is matig. Klaarblijkelijk zijn er veel rijders die een top-10 notering wel geloven en lekker in bed zijn blijven liggen.  De rit gaat richting de Bonte Haas waar gelijk al de verwarring toeslaat.  Geen pijl te bekennen en 5 mogelijke richtingen die je op kan gaan.  Ik volg een groep dat rechtdoor gaat. Maar al snel komen we tot de conclusie dat dit niet de juiste weg kan zijn. Omkeren maar weer.  Terug bij de Bonte Haas is het inmiddels een mierenhoop van rijders die allemaal op zoek zijn naar de missende pijl. Ik probeer het nog een keer linksaf met een groep. Maar ook daar klinkt al snel weer het sein “omkeren, hier is niks!”.

Weer terug bij de brug.  Het feest is hier compleet met al die zoekende fietsers.  Ik ben er zelf wel klaar mee. Met een groepje rijders besluit ik rechtsaf te slaan richting Naaldwijk. We gaan gokken. Gewoon blijven rijden en dan zien we het wel.  Na enige tijd stug doorrijden komen we bij de Wollebrand ineens weer een pijl tegen. Dat betekend dat we in ieder geval weer op de route zitten.  Erg vrolijk wordt ik er niet van. Ik ga er vanuit in ieder geval één emmer gemist te hebben en in gedachten reken ik mezelf een maximum van 3 punten toe.

Maar vanaf de Wollebrand begint het beter te draaien. Ik kom in een groepje rijders van Toer 1 terecht en we pakken alle resterende controle emmers op onze route. Ondertussen bereiken mij ook signalen dat we qua aantal emmers goed zitten. We hebben dus geen emmer gemist in het eerste stuk. Ik begin weer hoop te krijgen. Zou het dan toch nog een mooie dag worden?

Het laatste stuk gaat het volle bak. Ik voel me goed. Ben alert. Kan goed meekomen en arriveer als een van de eersten bij de vos.  En opeens is de vos gevonden. Er is nog wel een andere rijder van toer 2 voor mij, maar die heeft een controle emmer gemist en doet dus niet mee voor de punten. Mijn munt rammelt vrolijk naar beneden in de nog lege vos.

En dan dringt het langzaam tot mij door:  ik ben eerste. Ik heb als eerste van toer 2 de munt in de vos gegooid en heb alle controle emmers. Dat is de volle mep van 20 punten. Het is dan toch echt gebeurd.  En zo eindigt wat begon als een prut dag in een heerlijke apotheose.   Ik ben zeiknat en mijn voeten soppen in mijn schoenen. Maar winnaars hebben het niet koud.  Het is een mooie dag.

Johan Barelds